Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ




   (το κείμενο εκφράζει τις απόψεις του υπογράφοντα)



 Μέσα στην παγκόσμια σκακιέρα, τα γεγονότα δείχνουν μια πολύπλοκη κατάσταση που δημιουργείται λόγω των διαφορετικών συμμαχιών των λαών, κοινωνικών ομάδων, θρησκευτικών και πολιτικών ιδεών. Ένα παιχνίδι που οι όροι του φαίνονται σύνθετοι, στρέφοντας τον καθένα ενάντια σε όλους τους άλλους. Δεν έχει νόημα να αναλυθεί περαιτέρω η κατάσταση αυτή, γιατί στην ουσία η ιεράρχηση των προβλημάτων ποτέ δεν άλλαξε. Η συμμαχία της παγκόσμιας άρχουσας τάξης αποτελείτε πάντα από τις ίδιες δυνάμεις: πιστωτικά ιδρύματα,  μεγαλοπολυεθνικές εταιρείες, βιομηχανία πολέμου και θανάτου, που το μόνο συναίσθημα που έχουν είναι αυτό της συγκέντρωσης περισσότερης εξουσίας και πλούτου, με κάθε κόστος. Για τους οργανισμούς αυτούς, δεν υπάρχουν άνθρωποι, παρά μόνο στατιστικά συμπεράσματα που δημιουργούν οι αριθμητικές εξισώσεις.
Όλοι αυτοί στην παγκόσμια σκακιέρα παίζουν τον ρόλο του βασιλιά, του μοναδικού πιονιού που ενώ δεν κάνει τίποτα, όλοι είναι αναγκασμένοι να προφυλάξουν. Όλοι οι υπόλοιποι απλά είναι με βαθμό αναλωσιμότητας: άλλοι υπηρετώντας το σύστημα εκουσίως, μην έχοντας δύναμη αντίδρασης, και άλλοι παρά τη θέλησή τους, ως πρόβατα επί σφαγής. Στην τελευταία κατηγορία, στην οποία ανήκει σχεδόν το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού, είναι όλοι αυτοί που θα έπρεπε να παλεύουν, ενώνοντας τις δυνάμεις τους, για την ανατροπή, την δίκαιη κατανομή πλούτου, την ευημερία των λαών και των κοινωνικών ομάδων, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας και κοινωνικής θέσης, έχοντας σαν τελικό σκοπό την ανατροπή του σημερινού συστήματος, ορμώμενοι από το καθεστώς των άσχημων συνθήκων διαβίωσής τους.
Η ελπίδα υπάρχει και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να την αφήσει να πεθάνει. Αντίθετα, θα πρέπει να ηγηθεί της φωνής διαμαρτυρίας, όπως έκανε και πριν από κάποια χρόνια, στον ξεσηκωμό ενός λαού, που σαν πειραματόζωο οδηγήθηκε στο εργαστήρι της οικονομικής και κοινωνικής ανάπλασης. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υποχρεωμένος να ενώσει όλα τα κοινωνικά στρώματα που καταπιέζονται: ανέργους, υποαπασχολούμενους, μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες, περιθωριοποιημένους, φτωχούς και γενικά εργαζόμενους ή μη, ως η μόνη αυθόρμητη οργανωμένη αντίσταση.
Ας κάνουμε λοιπόν την υπέρβαση, ας ξεχάσουμε τις προσωπικές μας φιλοδοξίες και ας ενώσουμε επιτέλους τις δυνάμεις μας για το κοινό καλό, ξεσηκώνοντας «όλους τους κολασμένους…». Η εξουσία δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός αλλά η συνέχεια της επαναστατικής διαδικασίας που διάλεξε ο λαός .


Σταύρος Τσάβαλος
- Μέλος του Συντονιστικού της Οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ-ΥΠΠΟΑ
- Μέλος του Συντονιστικού της Συνδικαλιστικής Παράταξης
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΥΠΠΟΑ

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Αναγνώριση προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα



Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.ΣΑΤΤΙΚΗΣ
Τμήμα Πολιτισμού και Αθλητισμού
ΕΝΩΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ
                  Τηλ.: 2103253059 (εσ. 4202), Fax: 2103232547, Κιν: 6944905164

                                                                                                            Αθήνα, 5 - 4 - 2017
                                                                                                                      Αρ. πρωτ.: 8

ΘΕΜΑ: Αναγνώριση προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα (ΤΕΛΙΚΟ)
Μετά από προσπάθειες περίπου 6 μηνών του Τμήματος Πολιτισμού και Αθλητισμού της ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής προκειμένου να εφαρμοστούν επακριβώς οι διατάξεις του ΠΔ 69/2016 σχετικά με την αναγνώριση προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα από το Γ’ Υπηρεσιακό Συμβούλιο του ΥΠΠΟΑ, είμαστε σε θέση να σας αναφέρουμε ότι οι αγώνες μας δικαιώθηκαν και η βεβαίωση του αρμόδιου Επιμελητηρίου (ΤΕΕ) είναι το μόνο απαιτούμενο δικαιολογητικό, γεγονός που επιβεβαιώνεται και στη με αριθ. πρωτ. ΔΙΔΑΔ/Φ.31.57/2469/οικ.11755/3.4.2017 σχετική εγκύκλιο της Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης, κας Όλγας Γεροβασίλη.
Συναγωνιστές στο δύσκολο αυτό αγώνα μας στάθηκαν πολλοί, όμως θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ιδιαιτέρως τον Πρόεδρο και τα λοιπά μέλη της Διοικούσας Επιτροπής του Τ.Ε.Ε., την Π.Ο. ΕΜΔΥΔΑΣ, την Π.Ο. Εργαζομένων του ΥΠΠΟΑ, την ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής, τον Ενιαίο Σύλλογο Υπαλλήλων ΥΠΠΟΑ Αττικής, καθώς επίσης και συνδικαλιστές που συνεισέφεραν με το προσωπικό τους έργο.
Τους αγώνες μας δυσχέραναν δυστυχώς τα ορισμένα μέλη του Γ’ Υπηρεσιακού Συμβουλίου του ΥΠΠΟΑ (που είναι και συνάδελφοι Μηχανικοί), τα οποία προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τους σχετικούς νόμους κάτω από έναν πρωτοφανή και αδιευκρίνιστο τρόπο σκέψης, προκαλώντας έτσι καθυστέρηση στην εξέταση αιτημάτων των υπαλλήλων για αναγνώριση προϋπηρεσίας εκτός δημοσίου τομέα.
Θα ήταν σωστό κάποια στιγμή να καταλάβουμε όλοι ότι θέσεις όπως αυτές των μελών των Υπηρεσιακών Συμβουλίων θεσπίστηκαν προκειμένου να συμβάλλουν στη γρήγορη και δίκαιη διεκπεραίωση θεμάτων, έχοντας πάντα υπόψη το κοινό συμφέρον και τίποτε άλλο……..

     Ο Πρόεδρος                                                                       Η Γραμματέας
Σταύρος Τσάβαλος                                                            Μαριάννα Σαβράμη






Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Μονά ζυγά και ΠΑΣΚ(ΔΥΣΥΠ). Ποιος προκαλεί σύγχυση για την αξιολόγηση στο δημόσιο





Ξαφνική ανάδυση  από την ανυπαρξία του συνδικαλισμού, έκανε η ηγετική ομάδα της ΠΑΣΚ(ΔΗΣΥΠ). Με ανακοίνωσή τους στρέφονται ενάντια στην Ενωτική Αγωνιστική Εκκίνηση, για την στάση τη αναφορικά με την αξιολόγηση. Μνημείο θρασύτητας οι υποτιθέμενες καταγγελίες τους και δεν μας αγγίζουν. Οι θέσεις μας άλλωστε, τόσο για την αξιολόγηση όσο και για την επιλογή προϊσταμένων είναι ξεκάθαρες και δημοσιευμένες, σε αντίθεση με τις δικές τους, που ακόμη περιμένουμε, για να μάθουμε ποιες είναι. Γιατί άλλα έλεγαν,  για την αξιολόγηση, στο πρόσφατο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, άλλα στο τελευταίο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ και άλλα τελικά ψήφισαν, στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ.
Το τελευταίο τους χόμπι είναι να ανακαλύπτουν υποτιθέμενες «καρατομήσεις στελεχών», οι ίδιοι  αυτοί άνθρωποι, που δεν  είχαν πει ούτε  μια κουβέντα για την  βιομηχανία «αναθέσεων» επί Μητσοτάκη και για το γεγονός ότι,  σε πολλές υπηρεσίες,  δεν έχουν διεξαχθεί κρίσεις εδώ και δέκα χρόνια.  Τώρα όμως έχουν μεγάλη πρεμούρα για το θέμα αυτό, καθώς  η παράταξή τους, μαζί βέβαια με αυτήν της  ΔΑΚΕ, ήταν συστατικό στοιχείο του πελατειακού συστήματος, που στήθηκε εδώ και χρόνια στο Δημόσιο, όπου οι θέσεις ευθύνης καλύπτονταν αποκλειστικά από τον δικό τους μηχανισμό, χωρίς ίχνος αξιοκρατίας και διαφάνειας. Αν υπάρχει κάποια ευθύνη, αυτή αφορά αποκλειστικά την κυβέρνηση που ένα χρόνο μετά την ψήφιση του Ν.4369, δεν έχει προχωρήσει στην εφαρμογή του νέου συστήματος επιλογής προϊσταμένων, διατηρώντας  έτσι άθικτο τον  παρα-μηχανισμό των ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ στο δημόσιο.
Βεβαίως θα αναρωτηθούν κάποιοι, γιατί αυτή η ξαφνική και εν πολλοίς παράταιρη έξαρση «αγωνιστικότητας» από την ΠΑΣΚ(ΔΗΣΥΠ). Καταρχήν πρόκειται για μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγουν την ραγδαία μείωση των δυνάμεων τους, και την αναμενόμενη εξαφάνισή τους από τον συνδικαλιστικό χάρτη. Κυρίως όμως πρόκειται για την  στράτευση της  ηγετικής ομάδας της ΠΑΣΚ(ΔΗΣΥΠ) στο ίδιο πολιτικό σχέδιο με τον Μητσοτάκη, το ΠΑΣΟΚ, την εγχώρια διαπλοκή, και τον, εσχάτως, επανεμφανισθέντα, Σημίτη. Δεν πρόκειται παρά για την συνδικαλιστική έκφραση της προσπάθειας για παλινόρθωση του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος του ρουσφετιού, των πελατειακών δικτύων, της διαφθοράς και των σκανδάλων, που οδήγησε στην κοινωνική καταστροφή.
Ο συνδικαλιστικός μηχανισμός της ΠΑΣΚ(ΔΗΣΥΠ), αφού συνέβαλε τα μέγιστα, ώστε να οδηγηθεί  στην  απαξίωση το συνδικαλιστικό κίνημα, τις κρίσιμες στιγμές, αδιαφόρησε ή υπονόμευσε τους αγώνες των εργαζομένων. Πρόκειται για  τα ίδια πρόσωπα με τους ίδιους μηχανισμούς που «σφύριζαν αδιάφορα», όταν χιλιάδες εργαζόμενοι οδηγούνταν στη διαθεσιμότητα και στις απολύσεις, που αδυνατούσαν να συντάξουν τη παραμικρή πρόταση κριτικής ενάντια στις καταστροφικές πολιτικές στην υγεία ή τη παιδεία, που καλούσαν τους εργαζόμενους να συμμετέχουν στην αξιολόγηση των ποσοστών και των απολύσεων του Μητσοτάκη. Και όλα αυτά, για να στηρίξουν με κάθε τρόπο τη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.
Είμαστε  βέβαιοι πως, όσο και αν προσπαθήσουν, οι εργαζόμενοι, που διαθέτουν πληροφόρηση, μνήμη και κρίση, θα τους οδηγούν κάθε μέρα και περισσότερο  στα «αζήτητα» του συνδικαλιστικού κινήματος

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Αξιολόγηση στο δημόσιο τομέα

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός  από την πρωτοφανή επίθεση που δέχτηκε το Δημόσιο μέσα από τη γνωστή αντιμεταρρύθμιση του κ. Μητσοτάκη, για όσο διάστημα διατέλεσε υπουργός της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου. Χιλιάδες εργαζόμενοι σε διαθεσιμότητα και απολύσεις, θέσπιση αυταρχικού πειθαρχικού δικαίου, χιλιάδες αναθέσεις σε θέσεις ευθύνης, προσώπων του «συστήματος» ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Βασική πτυχή της αντιμεταρρύθμισης Μητσοτάκη, ήταν η υποτιθέμενη αξιολόγηση, με τα εκ των προτέρων προσδιορισμένα ποσοστά, μέσω των οποίων επιχειρήθηκε η δημιουργία «δεξαμενής» απολύσεων από το 15% των εργαζόμενων  που θα κρίνονταν «ανεπαρκείς». Οι εργαζόμενοι, επέλεξαν ως ύστατη λύση την πολιτική ανυπακοή, μέσω της απεργίας αποχής, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ακραία απειλή. Ο αγώνας των εργαζομένων καθορίστηκε, από συλλογικές διαδικασίες και μαζική συμμετοχή, καθιστώντας το ζήτημα της αξιολόγησης πολιτικό διακύβευμα, και οδηγώντας τελικά στην κατάργηση της αμέσως μετά την πτώση της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για μια κορυφαία στιγμή του συνδικαλιστικού κινήματος, μια από τις ελάχιστες νίκες στους καιρούς των Μνημονίων.
Η επαναφορά της ίδια μεθοδολογίας, της απεργίας-αποχής, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που περιγράφηκαν παραπάνω, μόνο ως καρικατούρα αγωνιστικής δράσης μπορεί να γίνει κατανοητή. Είναι φανερό, πως βρίσκεται σε αναντιστοιχία με την συγκυρία, το περιεχόμενο της αξιολόγησης, και τις διαθέσεις των εργαζομένων, και δεν απηχεί, παρά παραταξιακές και κομματικές επιδιώξεις, πολιτικών και συνδικαλιστικών χώρων, που αδιαφόρησαν ή υπονόμευσαν τους αγώνες των εργαζομένων την προηγούμενη περίοδο.
Για εμάς, το Δημόσιο δεν είναι απλά ένας χώρος εργασίας που μας οφείλει αξιοπρεπείς συνθήκες και αμοιβές, αλλά, κυρίως, χώρος προσφοράς στην Ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα στα πλέον ευάλωτα τμήματά της. Είναι λοιπόν προφανές, πως είναι απαραίτητη η αποτίμηση αυτής της προσφοράς, και κυρίως η κοινωνική λογοδοσία.
Δεν μπορεί όμως αυτή η αποτίμηση να περιορίζεται διαχρονικά στους εργαζόμενους, αγνοώντας τις πολιτικές ευθύνες αυτών, που διαμόρφωσαν το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο και ανέχθηκαν το πελατειακό κράτος. Δεν μπορεί αυτή η αποτίμηση να διεξαχθεί από διευθυντές και προϊσταμένους που ουδέποτε κρίθηκαν, αλλά τοποθετήθηκαν με αναξιοκρατικές διαδικασίες από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, καθώς το νέο θεσμικό πλαίσιο επιλογής προϊσταμένων, δύο χρόνια μετά την ψήφισή του, με ευθύνη της Κυβέρνησης δεν έχει εφαρμοστεί. Δεν μπορεί τέλος, αυτή η αποτίμηση να παράγει  αποτελέσματα στο ασφυκτικό πλαίσιο των πολιτικών λιτότητας και της συνακόλουθης υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης του Δημόσιου Τομέα.
Πιστεύουμε, ότι μια στοχευμένη διαδικασία αποτίμησης στον βαρύτατα χτυπημένο από επτά συνεχή χρόνια εφαρμογής μνημονιακών πολιτικών Δημόσιο τομέα:
  • θα πρέπει αναδείξει με σαφήνεια τα πάγια προβλήματα στην συγκρότηση και λειτουργία των αποψιλωμένων από απαραίτητους εργαζόμενους υπηρεσιών, ειδικά αυτών που έχουν άμεση σχέση με τις κοινωνικές του υπηρεσίες
  • Θα βάλει οριστικό τέλος στην εξάρτηση και την δημιουργία πελατειακών δικτύων από το πολιτικό προσωπικό στο εσωτερικό της Διοίκησης
  • Θα αναδείξει, ότι μεγάλος ασθενής στη σημερινή συγκυρία δεν είναι το Δημόσιο και οι εργαζόμενοι σ’ αυτό, αλλά οι πολιτικές λιτότητας που έχουν εφαρμοστεί και οδήγησαν σε δραματικές περικοπές.
Μια σύγχρονη αξιολόγηση δομών και προσωπικού αυτονόητα δεν μπορεί  και δεν θα επιτρέψουμε να οδηγεί, όπως έγινε στο παρελθόν, στην αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων, δεν μπορεί να οδηγεί σε μειώσεις μισθών ή απώλεια θέσεων εργασίας.
Είναι φανερό πια, ότι οι  μνημονιακές  πολιτικές που εφαρμόστηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια  έφεραν σε οριακό σημείο λειτουργίας το σύνολο του Δημόσιου τομέα. Καιρός είναι να αρχίσει μια νέα περίοδος,  με την αναγνώριση των πραγματικών προβλημάτων και την υλοποίηση ενός σύγχρονου και κοινωνικά αποδεκτού προγράμματος εύρυθμης λειτουργίας στο Δημόσιο.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ

                            (το κείμενο εκφράζει τις απόψεις του υπογράφοντα)

Μετά από δύο χρόνια αριστερής διακυβέρνησης, το κυβερνητικό σχήμα έχει χάσει παντελώς την επαναστατική μαγεία των πρώτων μηνών στην εξουσία και κινείται σε ρυθμούς γραφειοκρατικής επίλυσης των θεμάτωνΤο κόμμα, από την άλλη, που θα έπρεπε να παίζει τον ρόλο του «μεταφορέα κοινωνικών διεκδικήσεων», φιλτράροντάς τες μέσα από συλλογικούς και συνδικαλιστικούς φορείς, αρέσκεται απλά σε ανακοινώσεις διαμαρτυρίας κατά των κυβερνητικών λαθών, «νίπτοντας τας χείρας του», ως άλλος Πόντιος Πιλάτος. Όσο για το συνδικαλιστικό φορέα, και κατ’ επέκταση τις κοινωνικά ευαισθητοποιημένες οργανωμένες ομάδες, που εξ' ορισμού είναι ο αποδέκτης των διεκδικήσεων των εργαζομένων, των απολυμένων, των περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων, καθώς και όλων αυτών που προσπαθούν να επιβιώσουν σε εποχές καπιταλιστικού κανιβαλισμού και της πιο επιθετικής παγκόσμιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής με φασιστικές και ρατσιστικές κορώνες πολιτικής καρκινοποίησης ιδεών, προσπαθεί να επιβιώσει με απλές κλαδικές διεκδικήσεις και όχι μόνο, χάνοντας τον ηγετικό του χαρακτήρα μέσα σε μια κοινωνία που μαστίζεται από την ανομία στον εργασιακό χώρο, την κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, την καλπάζουσα ανεργία και την καθημερινή περιθωριοποίηση νέων ομάδων, μην έχοντας την ικανότητα να μεταφέρει στον κομματικό φορέα τους χτύπους της καρδιάς της κοινωνίας.
Έχει έρθει λοιπόν η στιγμή που ο καθένας από εμάς θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν, και συλλογικά να λειτουργήσουμε με γνώμονα το κοινό συμφέρον. Το κυβερνητικό σχήμα, ακολουθώντας αυτήν την ιδέα, θα πρέπει να απαγκιστρωθεί και να καταλάβει ότι η υλοποίηση μιας κυβερνητικής γραμμής με ιδεολογικό υπόβαθρο, που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τρεις εκλογικές αναμετρήσεις ως το κόμμα που ο ελληνικός λαός του εμπιστεύτηκε την τύχη του δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, εκτός και αν σε θέσεις υψίστης κυβερνητικής ευθύνης τοποθετηθούν άτομα που εκφράζουν και υποστηρίζουν τις συγκεκριμένες απόψεις, έχοντας βεβαίως τις ανάλογες ικανότητες να ανταποκριθούν.
Από την άλλη, η ευθύνη της κομματικής δομής είναι ξεκάθαρη και συγκεκριμένη, όπως έχει εξάλλου προαναφερθεί. Οι θέσεις ευθύνης θα πρέπει να καλύπτονται από άτομα ανεξάρτητα από φράξιες, παρεΐστικες νοοτροπίες και λοιπές προσωπικές σχέσεις, και να έχουν ως τελικό σκοπό τους την μεταφορά των διεκδικήσεων του καταπιεσμένου λαού στο κυβερνητικό σχήμα.
Όσον αφορά στο συνδικαλιστικό κίνημα και τις κοινωνικά ευαισθητοποιημένες οργανωμένες ομάδες, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το να αφουγκραζόμαστε τα δίκαια αιτήματα των καταπιεσμένων κοινωνικά ομάδων δεν είναι απλά υποχρέωση αλλά βασική ανάγκη στοιχειοθέτησης και προώθησής τους.
Δεν έχουμε δικαίωμα και δεν μας επιτρέπεται να αφήσουμε την μοίρα αυτού του ταλαιπωρημένου λαού για άλλη μια φορά στα χέρια και στα δόντια κομμάτων που πρεσβεύουν ιδεολογίες καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξαθλίωσης και ταπείνωσης εθνών, κομμάτων που μέσα από την επί δεκαετίες κυβέρνηση-συγκυβέρνηση έφεραν αυτόν τον τόπο και τον λαό του σε απελπιστικά εξαθλιωτική κατάσταση και, προσκυνώντας στο βωμό του ανθρωποφάγου φιλελευθερισμού, ξεπούλησαν τα πάντα, περιμένοντας την επόμενη ευκαιρία τους για να ξανακυβερνήσουν, ολοκληρώνοντας έτσι το αποτρόπαιο έργο τους.
Η ΕΛΠΙΔΑ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ ΓΙΑΤΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΚΟΜΑ ΜΠΟΡΕΙ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ.
Η ΑΛΛΑΓΗ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕ ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ  ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.


Σταύρος Τσάβαλος
- Μέλος του Συντονιστικού της Οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ-ΥΠΠΟΑ
- Μέλος του Συντονιστικού της Συνδικαλιστικής Παράταξης
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΥΠΠΟΑ
________________________________________